ซื้อขายไก่ชน

วิธีผสมพันธุ์ไก่ชนมีอะไรบ้าง มีข้อดีข้อเสียต่างกันอย่างไร

พ่อพันธุ์เก่งมีผลงาน จ่ายลูกไม่หนีพ่อ ต้องไก่ชนพม่าที่นี่เท่านั้น

    การเพาะพัฒนาสายพันธุ์ไก่ชนหรือการผสมพันธุ์ไก่ชนนั้นตามหลักการสากลแล้วจะมีกันอยู่  4  วิธีด้วยกัน  คือ  

    การผสมแบบอินบรีด  เป็นการผสมแบบเลือดชิด  คือ  เอาพ่อมาผสมกับลูกสาว  เอาลูกชายมาผสมกับแม่  หรือเอาพี่กับน้องมาผสมกัน  เป็นการผสมที่ได้สายเลือดที่ชิดมาก  เหมาะกับคนที่ต้องการเก็บสายเลือดที่เราชอบไว้

    ข้อดี  คือ  เราสามารถเก็บสายเลือดนี้ไว้ได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์  ไว้ใช้สำหรับต่อยอดในอนาคตได้

    ข้อเสีย  คือ  การที่เลือดชิดมาเกินไปก็จะมีผลเสียในเรื่องของยีนส์  ยีนส์ด้อยมันจะขึ้นมากลบยีนส์เด่น  ทำให้ไก่ชนตัวผู้ที่ได้มานั้นมักจะใช้งานไม่ค่อยได้  ไก่มักจะมีความพิการกันเยอะทั้งทางร่างกาย  ทางสมอง  และทางด้านจิตใจ  จึงไม่ค่อยมีคนนิยมนำไก่ที่มีเลือดชิดมาเล่นกันในสนาม  ส่วนมากจะเป็นการเพาะเพื่อเก็บสายเลือดเท่านั้น

    การผสมแบบไลน์บรีด  เป็นการผสมที่นำเอาไก่ที่เกิดมาจากตระกูลเดียวกันมาผสมกัน  แต่เป็นลูกหลานชั้นที่ 4 – 5  การผสมแบบนี้จะทำให้ได้สายเลือดที่นิ่ง  ที่คงที่  พ่อแม่เป็นอย่างไรลูกก็จะออกมาเป็นอย่างนั้น  แต่ข้อควรระวังคือ  อย่านำเอาสายเลือดที่ชิดมากเกินไปมาผสมเพราะมันก็จะเหมือนกับการผสมอินบรีดแล้วจะมีผลเสียตามมา  แต่ให้นำไก่ที่มีสายเลือิดเดียวกันแต่ห่างชั้นกันประมาณ  4  ชั้นไปมาผสมจะดีที่สุด

    การผสมแบบเอ้าท์คอร์ส  เป็นการผสมแบบข้ามตระกูลแต่มีเอกลักษณ์คล้ายๆกัน  เช่น  ไก่เชิงไทยผสมกับไก่ตราด ไก่ตราดผสมกับไก่พนัส ไก่ตราดผสมกับไก่ป่าก๋อย ไก่ชนพม่าลูกในผสมกับพม่าลูกนอก  แต่การผสมแบบนี้อาจจะมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นได้เยอะพอสมควร  เพราะมันเป็นการจินตนาการว่าสองแบบนี้ผสมแล้วน่าจะออกมาแบบนี้  เราต้องเลือกพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์ให้ดี  ดูให้เป็นจับคู่ให้ถูก  ถ้าเราจินตนาการผิดผลที่ออกมาก็จะไม่ค่อยดี

    การผสมแบบคอร์สบรีด  เป็นการผสมแบบข้ามสายพันธุ์  นำสายพันธุ์คนละแบบคนละขั้วมาผสมกัน  วิธีนี้จะไม่ค่อยได้รับความนิยมมากเท่าไหร่  เพราะการที่จะได้ลูกเพาะที่ออกมาดีนั้นค่อนข้างยาก  และต้องนำไก่ที่แล้วมาผสมต่อยอดกันอีกหลายเที่ยวกว่าที่จะได้ไก่ที่สายเลือดนิ่งและสามารถใช้งานได้จริง  เช่น  นำไก่พม่ามาผสมกับไก่ไทย  นำไก่พม่าผสมกับไก่ไซ่ง่อน  นำไก่ชนพม่าไปผสมกับไก่ญี่ปุ่น  เป็นต้น